Dochodzenie należności w Unii Europejskiej

Obecność Polski w Unii Europejskiej dała przedsiębiorcom możliwość poszerzenia działalności gospodarczej o rynki państw członkowskich. Wielu przedsiębiorców skorzystało z tej szansy na rozwój, czego naturalną konsekwencją jest konieczność zmierzenia się z regulacjami prawnymi innych państw oraz samej Wspólnoty.

Unia Europejska, wychodząc naprzeciw wymaganiom współczesnego rynku, a także coraz częstszego prowadzenia postępowań o charakterze ponadnarodowym, stworzyła szereg regulacji mających ułatwić wspólnotowe dochodzenie roszczeń. Spośród aktów prawnych, które regulują i tym samym ułatwiają dochodzenie należności o charakterze transgranicznym (a więc takich, gdzie na etapie wnoszenia sprawy do sądu bądź na etapie egzekucyjnym, strony pochodzą z innych państw członkowskich Unii Europejskiej):

rozporządzeniem (WE) nr 41/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 19 z 16.1.2001, str. 1)
rozporządzeniem (WE) nr 1206/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy między sądami Państw Członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych (Dz.U. L 174 z 27.6.2001, str. 1)
rozporządzeniem (WE) nr 805/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych (Dz. U.UE 143 z 30.04.2004)
rozporządzeniem (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.U. L 174 z 27.6.2001, str. 1)
rozporządzeniem (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz.U.UE L.07.199.1 z dnia 31 lipca 2007 r. s.)
rozporządzeniem (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych („doręczanie dokumentów”) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (Dz.U. L 324 z 10.12.2007, str. 79).

Postępowania określone tymi aktami stanowią niebagatelną regulację dla konsumentów oraz małych i średnich przedsiębiorstw. To właśnie w przypadku tych małych i średnich przedsiębiorstw, szybkie i skuteczne dochodzenie należności często stanowi o możliwości dalszej egzystencji na rynku i możliwości kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to więc, że wszystkim tym regulacjom przyświecał jeden podstawowy cel – zapewnić wysokie prawdopodobieństwo osiągnięcia satysfakcjonujących wyników postępowania i jego skuteczności przy ponoszeniu niewielkich kosztów.

Dochodzenie należności w Unii Europejskiej
5 (100%) 1 głos-ów

Możliwość komentowania jest wyłączona.